Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/blazej/domains/blazejczak.eu/public_html/kopruch/wp-content/plugins/seo-ultimate/modules/class.su-module.php on line 1195
Gdzie te chopy? | Kopruch

Gdzie te chopy?

NBC being window silly

W sobo­ta łod rana wzie­łach sie za porzond­ki. Tepichy sto­ły już kole dźwie­rzy coby mój roz­to­mi­ły cho­pek je wyklu­poł. Wyszłach przed chau­pa. Patrza, a som­siad­ka Trudka cho­wo sie za krzo­ki kole moje­go pota. I robi takie rze­cy coch łoczy szy­ro­ko łotwar­ła.
— Trudka! A co ty tam wyno­kwiosz?!
Trudka wej­rza­ła na mnie i zaczła machać ren­ko­ma.
— Co ty chcesz? — spy­ta­łach sie kam­rat­ki wiel­ce zadzi­wio­no.
Trudka wysko­cy­ła z krzo­ka i wpa­rzy­ła do moigo antry­ja. Mało mie nie roz­strza­ska­ła. Na szczyń­ście łopar­łach sie ło tepi­chy i boło mient­kie lon­do­wa­nie na dyli­nach. Jakoś żech sie pozbiy­ra­ła i wiel­ce wner­wio­no ruszy­łach do Trudki.
— Ogupłaś! Cosik ci sie w twoi łepe­ty­nie poprze­sta­wia­ło?!
— Może poprze­sta­wia­ło, bo Zefel mie zdra­dzo!
Jezderkusie! Zefel? Toć to taki porzond­ny chop! Niemożebne!
— A skond ty ło tym wiysz? Pedzioł ci wto?
— Niy, ale pedzioł co idzie anglo­wać, a poszoł w dru­go stro­na. I tak świ­dro­woł, czy za nim nie ida no i wiysz kaj poszoł?
— Do chau­py łod Karlika
No to coś na rze­cy jest. Karlik to mój som­siod z dru­giej stro­ny. Ale prze­ca Zefel nie zdra­dzo Trudki z Karlikiym wto­ry jest gdow­cym. Cosik mi to nie pasu­je.
— A kaj jest twój cho­pek? — pyto Trudka.
— Kajś poszoł, a mioł tepi­chy klu­pać
Stoły my w tym antry­ju i nogle moja kam­rat­ka wrza­sła:
— Już wiym! Idziymy do chau­py Karlika i wej­rzy­my bez łok­no. Może cosik uwi­dzy­my?
— Blank na mózg ci padło. Momy kukać bez cudze okno?
— Nie cudze, jeno Karlikowe. Jak nic nie łobo­czy­my to sie wró­cy­my.
No nie wiym. Mom wła­zić z Trudkom do zogród­ka i pod­glą­dać som­sia­da? A jak Karlik nos obo­czy i wezwie poli­cy­jo? Ale kam­rat­ce trza pomóc.
— Dobra. Idymy
Wlazły my do Karlikowego zogród­ka. Badyle tam takie co nos pra­wie nie było widać. Nogle łotwar­ły sie dźwie­rza i sta­noł w nich Karlik. Za nim wyszoł mój chop i Zefel. Pitły my w krzo­ki, coby nos nie doj­rze­li. Ale źle my wybra­ły. Jeszcze war­ciej my z tych krzo­ków wysko­czy­ły. Pokrziwy tak nos wyszczy­pa­ły, co z wrza­skiym ucie­kły my na uli­ca. Gańba była jak dio­bli. Bo co my mia­ły pedzieć jak pyta­li cza­mu wla­zły my w kar­li­ko­we krzo­ki?… A cho­py? Grali u som­sia­da w szka­ta.
Jak tera widza Karlika eli Zefla to niy wiym kaj mom sie podzioć z tyj gań­by. Myśla, co swo­im chop­kom trza wie­rzyć. A Trudka niy mo let­ko, bo jak Zefel bie­re swo­ja angla to patrzy na swo­ja ślub­no i pado:
— Ida do lip­sty…

Permalink do tego artykułu: http://kopruch.blazejczak.eu/2011/10/gdzie-te-chopy/