Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/blazej/domains/blazejczak.eu/public_html/kopruch/wp-content/plugins/seo-ultimate/modules/class.su-module.php on line 1195
Jak żech sie na muzyka rychtuwoł | Kopruch

Jak żech sie na muzyka rychtuwoł

dancing couples 4
Powiym Wom, moi roz­to­mi­li, jak żech sie na muzy­ka za kawa­ler­skich casow wybiy­roł ze mojom lip­stom Trudlom, a boło to we kar­na­wa­le roku pań­ski­go… niy tego niy powiym, bo sie pora­chu­je­cie wie­la tyz to moga mieć lot a mom ich… no przyńdź­my do spra­wy. Tak ongy­fer boło to przed mojom żyniac­kom i bołech wte­dy mody i niy­piyk­ny jako i dziś, ale to do rze­cy niy przi­no­le­ży.
Miyszkołech we takym fami­lo­ku co sie teroz blo­kym nazy­wo, co mi sie nic a nic niy podo­bo, bo blo­ki mi sie ina­cy i smut­ni koja­rzom. Ancug wisioł wypu­cu­wa­ny na biglu we śran­ku, halb­ki wyglan­cu­wa­ne sto­ły wele nachtisz­la, ślips wisioł na krołn­lojch­trze a jo sie goloł na glanc przed tro­cha świ­dra­tym zdrza­deł­kym. Coby sie wpra­wić w dobro szti­ma kar­na­wa­ło­wo, toch sie gwiz­doł na prze­mian z mojym cyzym tanzsz­la­gry i łod casu do casu szlu­ko­łech sie ze lager­ki jasne­go piw­ka. Noroz wtoś zazwo­nioł do dźwiy­rzi.
— Jezderkusie coz robić? Bołech ganc goły, jak to przi goly­niu — wiy­cie?
Myślołech, że to moja Trudla juz przi­la­zła mi noprze­ciw. Niywiela ponad to myślą­cy, łotwiy­rom dźwiy­rze. Żodnego niy ma za niy­mi. Wystawiom łeb za dźwiy­rze, gaw­ca w lewo, w pra­wo. No żod­ne­go niy widza. Noroz zro­bioł sie cug i za dupom zatrza­sły mi sie moje dźwiy­rze. Jo goły na siy­ni ino ze brzi­twom we ryn­cy­sku i z namy­dlo­nym pyskym.
— Jeronie, coz teroz robić? We pomiysz­ka­niu prze­ca żod­ne­go niy ma.
Dźwiyrzi brzi­twom niy łotwo­rza, bo zomek mom sto­mi­loń­ski, futrzi­ny ze moc­ne­go dębu, zowia­se żech niy­dow­no przed zło­dzie­ja­mi zaszto­pu­woł dri­ny bol­ca­mi. Nic mi do łeba mon­dre­go niy przi­cho­dzio­ło. We tym momyn­cie sły­sza, że z dołu wtoś idzie na wiyrch. Gefnołech bez gelyn­der — to szli betlyj­ko­rze, bo jak roz boł prze­ca cas kolyn­du­wa­nio.
— Coz robić? Niy moga dzie­cy­skom tak sie nagi poko­zać, bo zgor­szy­nio nasie­ja na coł­ko uli­ca i bydzie łostu­da jak dio­bli.
We tym stra­chu i sztra­mon­gu zazwo­nio­łech do moji som­siad­ki Kowolicki ze nadzie­jom, że mi poży­co jakiś werk­cojg i sie gib­ko moje dźwiy­rze łotwo­rza. Zwonia, zwo­nia i po cwor­tym zwon­ku drzwi sie łotwo­rzo­ły. Jak mie Kowolicka łobo­co­ła — tak padła zym­dlo­no na dylow­ka we antry­ju.
— Jezderkusie, nowo biy­da! Co z tom Kowolickom robić?
Zawarech dźwiy­rze i sko­co­łech do jeji kuch­nie po gor­cek wody i jom cuca. Przi dru­gym gorc­ku mi sie uda­ło i jak łona mie spo­ko­pio­ła wtoch jest, to zro­bio­ła sie bla­do jak kyj­za, żech jom musioł zaniyś na szi­zlong do izby Tamech ji wszyst­ko doku­mynt­nie wyta­ba­coł. Patrzała na mie jak na gupi­go. Boła jed­nak doś pojęt­no, ale wystow­cie sie: co byście zro­biy­li, kej by Wom za dźwiy­rza­mi sta­noł we ćmo­ku goły chop ze brzi­twom w ryn­cy­sku, namy­dlo­ny i z bar­dzo gupiom minom? Toz myśla, że byście tyz zym­gle­li. Poprosiołech Kowolicka ło jakiś szrau­byn­ci­jer coby sie te moje pie­troń­ske dźwiy­rze łotwo­rzić. Kowolicka niy mia­ła żod­ne­go ink­sze­go nocy­nio ino sie­ky­ra we śranc­ku pod aus­gu­sym. Polozech po nia. Coby jom wycią­gnąć z pod tego aus­gu­sa, toch sie musioł sied­nąć na ryc­ka co wele nie­go sto­ła. Przepomniołech blank, że na ty ryc­ce poło­żo­łech moja brzi­twa jagech broł­wo­da do gorc­ka na cucy­nie Kowolicki. Ta brzi­twa leża­ła tak masz­kyt­nie, że mi prze­rzła ta cyńść cia­ła, wto­ro sie wsty­dza tu pomia­nu­wać. Bołech za kwil­ka coł­ki spyr­ska­ny krwiom i loła sie łona zymie jak woda z kokot­ka. Musiołech jed­nak coś drab­ko zro­bić, bo sytu­acjo sto­wa­ła sie coroz gup­szo. Dopodech ta sie­ky­ra, wzion z ryc­ki ta niysz­czę­sno brzi­twa i… i we tym momyn­cie naroz wtoś zazwo­nioł do dźwiy­rzi Kowolicki.
— Trza łotwo­rzić drab — myśla.
Coby dali niy sioć zgor­szy­nio swo­jym nagym wyglon­dym, toch wycią­gnoł ze tualet­ki we antry­ju szu­flod­ka coby tyn noj­więk­szy wstyd zakryć. Łotwiyrom dźwiy­rze a tam za niy­mi betlyj­ko­rze. Jak mie łobo­cy­li, pokrwa­wio­ne­go, ze sie­ky­rom i brzi­twom w ryn­ce i ze szu­flod­kom bez dna — cegoch wte­dy niy wie­dzioł — to sop­ny­li na sło­dy i haidi uciy­kli na doł.
Jedyn sztok niży zro­bio­ło sie nowe lar­mo, bo wtoś szoł na wiyrch i dostoł betlyj­kom po gowie. Potym sie łoko­za­ło, że to boła moja lip­sta — Trudla, co juz noprow­da szła mi noprze­ciw. Jo juz coroz mni poj­mu­woł z tego co sie wypra­wia­ło. Jak Trudla łobo­co­ła tyn coł­ki tyja­ter: no mie z brzi­twom, sie­ky­rom, pokrwa­wio­ne­go i ze rom­kom zamiast szu­flod­ki niży pęp­ka i posu­cha­ła moji­go gupi­go goda­nio, to ji sie gym­bu­sia łotwar­ła jak kla­pa z gołęb­ni­ka. Wzion żech sie wtyn­cos za te moje dźwiy­rze a sie­ky­rom poszło mi to doś gib­ko.
Zaś łod dug­sze­go casu, bez dziur­ka we swo­ich dźwiy­rzach, filu­wa­ła ink­szo moja som­siad­ka — Lukascycka. Z tego co widzia­ła, zda­ło ji sie, że to jest napad i zazwo­nio­ła na poli­cy­jo. Jak jo juz koń­coł łodłu­pu­wa­nie moich futrzin, to łoni juz byli.
Niy byda Wom powto­rzoł tego co mi moj dziu­be­cek — zna­cy Trudla — napy­sku­woł, bo to mogom prze­cy­tać dziec­ka i bydzie nowe zgor­szy­nie. Wpodech w taki sztres, żech ino som łob­cią­gnoł halb­ka i poszo­łech spać. Dziwuwołech sie rano niy­po­mier­nie, cymu moje zdrza­dło we antry­ju jest na wyso­ko­ści pasa pole­pio­ne flo­strym a sztep­de­ka coł­ko we krwi?
Jesce chca na koniec pedzieć, że kej­by niy moja Trudla i Kowolicka, tobych do Wielkanocy prze­sie­dzioł we here­ście.
To by boło tyla ło ty łostu­dzie.

Permalink do tego artykułu: http://kopruch.blazejczak.eu/2012/01/jak-zech-sie-na-muzyka-rychtuwol/