«

»

Mar 01 2012

Wydrukuj to Wpis

Wiosna

Muddy Road
Siedza na hoksze przi żeleźnioku i tak sie kichol nad blachom grzeja. Cołki tydziyń nic ino ryma, a wiosny jak niy ma, tak niy ma. Doł by Ponbocek trocha ciepła na dworze, a tu nic ino toplaka i wija. Jak sie mo pod chałpom droga ze kamiynia, abo ze tery to tako psota idzie przeczimać. Ale na Polny som koleiny dziurska jak kible połne marasu, wody i gliny, a we rancie i na przikopie jest jesce corny sniyg ze zimy. Besto kożdy co na Polny miyszko mo gumioki we laubie stoć. Jak musi kajś pojechać, noprzód trza do gumioka, szczewiki do tasie no i we droga, az do somsioda przy suchy szosyji. U niywtorych bez wiosna jest tyla gumioków co we sklepie i coby placu niy brakło lygajom je wszyscy na klepisku we stodole. Raus ze gumioka rajn do szczewika i zaroz drabko na bus halte stela. A kej zaś nazod sie przyjedzie trza iść do stodoły po gumioki, a we stodole jak we stodole – lotajom kacki, kury i gynsi, koty i myszy. To tyż sie niyłobyndzie bez zgorszynio – som gumioki cołkym łobsrane, a niywtore podziubane. Przi łoblykaniu trza dać pozor coby niy wdepnąć do jajca abo do myszy, bo żodyn niy wiy co dzisioj jest driny. Kożdymu sie juz łod downa cni coby ta droga boła sucho i coby boło ciepło łod jutra, a nojlepi łod wcoraj.

Jak sie ino zrobioło fajnie to kożdy dostoł uciechy do życio i do roboty. Na rancie wylazły łostomajte kwiotki i fajno trowa, bo tamtego roku to ino pokrziwy i badyloki. Ludzie po robocie drabko do dom, ryl i grabki pod paża i do łogrodka. Cołke hamozie trza wytargać i na gnojok wyciepnąć, potym pokopać, pograbić we raje potajluwać a we kożdy raji cosik inkszego poflancuwać. Jak boło wszystko pokopane trza mieć w kiblu wopno ze wodom rozciaprane, coby simiatkym stromy we łogrodku łobjelić, a niywtorym jest i to mało to tyż kożdego roku cołki pot, kożdo sztachyta bydzie sztrajchowano.

Przi tyla robocie żodyn sie niy kapnął jak sie ta nasza Polno piyknie wypucowała – poty posztrajchowane, na rantach fajno trowa, a we łogrodkach modo gymisa gotowa. Cołkym ze zadku we rajach stojom na bioło stromy łobielone, a we ich koronie – piscoły i łosy na kwiotkach robiom muzyka, cołkym na wiyrchu we gniozdzie na srogi aście wykluły sie piyrsze bociany nareszcie. Cołko droga juz wyschniynto, żodnych gumioków, bajtle we zandalach lotajom do familoków, a i jak tak dalyj bydzie to i po bosoku. Niy ma łognia w żeleźnioku ani rymy, siedza w laubie pija piwko, kole ucha loto mucha i po leku robi sie zaducha, fajnie gorko i wesoło byle boło tak do lata.

Permalink do tego artykułu: http://kopruch.blazejczak.eu/2012/03/wiosna/