Warning: "continue" targeting switch is equivalent to "break". Did you mean to use "continue 2"? in /home/blazej/domains/blazejczak.eu/public_html/kopruch/wp-content/plugins/seo-ultimate/modules/class.su-module.php on line 1195
Kopruch - Page 4

Autok ze ludzkóm fresóm

Samochod FSM 105 Syrena, 2-stroke engine. Wolsztyn May 1991

Wiycie, jak sie tak szpa­cy­ru­ja po tych mojich Pniokach, wymiar­ko­wôłech ci, chy­ció­łech sie na tym, iże na dwa­dzie­ścia szy­kow­nych zagra­nic­nych auto­ków, fto­re prze­fyr­ta­li mi gynał pod kicho­lym, przi­pa­dli led­wa trzi nasze auta (nasze, już ino terôz­ki nasze, bo kajś indzij we Ojropie niy pamiyn­ta­jóm tych woł­gów, war­sza­wów abo fia­tów 125, 126). Wygrali ci u nôs do imyn­tu cudze auto­ki. I to ci jes dló mie na isto festel­nie jan­kor­ne. „Burżuazyjne” (he, he, he fto jesce boczy tyn aus­druk – bur­żu­azyj­ne?) auta sóm poryncz­niyj­sze, moc wygód­niyj­sze i na isto bez­piecz­niyj­sze, to prôw­da. Wrółz ze zmia­nó­ma we moto­ry­za­cy­ji na fiks dio­si wziy­ni jed­na­ko­wóż cosik niy do chy­cy­niô w nôs samych, cosik ci taki­go sztram pol­ski­go, a tak po prôw­dzie: blank swoj­ski­go. Zwekslowali sie niy ino auto­ki, fto­ry­mi jeż­dży­my; my same tyż już niy sómy take same…

Polske auto­ki (bo i fia­ty móm za pol­ske) wyszlaj­fo­wa­li naszô inte­li­gyn­cjô. Eźli to spór­ny myśló­nek? A bogać tam! We tych moder­nych, przi­klu­dzó­nych zeza gra­ni­cy auto­kach, szo­fe­rôk miar­ku­je, znô ci ino dwie dziu­ry, dwa łotwo­ry: dźwiy­rze bez kie­re wla­zu­je rajn, coby zic­nóńć na zeslu, i jesce wlyw brynsz­to­fu, tyj ci byn­zi­ny. Żôdyn ze tych wozów nice­go łod nôs niy wymôgô, niy trza mieć cho­by ino bla­dy­go anón­gu ło mecha­ni­ce. A piyr­wyj bali to my cho­py, a i te szo­fe­ro­ki we kiec­kach, wie­dzie­li, miar­ko­wa­li, jako jes kón­struk­cy­jô kugla­grów abo moto­ra, i co trza zro­bić, kiej ci łón, tyn motor niy kce sztrat­nóńć. Werkszteli ci prze­camć niy bóło, albo maluś­ko i ino dlô kam­ra­tów. Trza ale bóło mieć tyż sóm­si­ôda-baj­stly­rza i ku tymu dwie wizgry­ne, włó­śne gra­ce i pali­ca. Ale, coby śnij cosik wykrzôsać we szwer­nym mómyń­cie, trza sie bóło moc­ka uczyć, côł­ki czôs zbo­gôcać zna­ni, swo­jô wiy­dza! Wrółz tyż ze poko­za­niym sie tych faj­nych auslyn­der­skich auto­ków, roz­to­maj­tych ci „deale­rów” i tych jejich fyr­mo­wych, auto­ri­zjy­ró­wa­nych ser­wi­sów, wszyj­sko to, coch­my sie naumie­li, poszło blank we niy­pa­miyńć.

Nasze auto­ki spro­wia­li tyż, iże bylich­my dlô sia barzij uprzyjm­ne, barzij ludz­ke. Co? Iże jô moż­no bela­kwa­stry, plyt­nie łoz­pra­wióm? A spóm­nij­cie sie jak to tyż kiej­sik bóło! Eźliby dzi­si­ôj fto­sik wybu­lół poła gel­ta­ku na sza­ber­pla­cu, coby sie lajst­nóńć norych­ty, werk­coj­gi i taj­le do swo­ji­go auto­ka, a niy­sko­rzij prze­trôwiół jesce côł­ki dziyń ufi­fra­ny śmiy­róm na repe­ró­nek fyj­le­ra? A ino tyż bez­tóż bali, coby we nastymp­ny zapión­tek, szlu­sty­dziyń wyklu­dzić sie kajś za mia­sto, gynał miar­ku­jónc, iże po powro­cie trza bydzie wszyj­sko napo­czy­nać sno­wa…

We tamesz­nych cza­sach autok, lajst­niyn­ty na borg abo ze baj­tli­ka świe­kry, bół ci czyń­ścióm fami­li­ji a niy bez­dusz­nóm kupóm żela­zła, jak to jes ci terôz­ki. Włôśnô „bry­ka” mia­ło sie za jako­sik ludz­kô isto­ta, nikiej swo­ja babecz­ka – tela, iże takô, fto­ro szło – gib­cij niź­li ta swo­ja sta­rô – spo­ko­pić, łozgryźć i gynał ci jóm pore­giy­ro­wać, poszto­je­ro­wać. Bali eźli tyż miy­wa­ła jakie­sik mane­bry, zawdy bóło wia­dó­mo, jak ci jóm idzie uhol­kać, abo kie­rô szrał­ba przi­kryń­cić. Szło ci nióm zawłôd­nóńć. A dzi­si­ôj, eźli môcie jaki­sik auslyn­der­ski, cudzy autok, to na isto łón nad wami jes góróm. Szteruje, zawôdzô wóm jechać tak wart­ko jak ci byście to kcie­li, par­ku­je blank sóm, brym­zu­je, kiej uzdo to za tref­ne, i blank sóm łobiy­rô dró­ga, kie­rô mu szti­mu­je! Pytô sie ino zate­li­ty a niy szo­fe­ro­ka. Blank go niy znôcie, niy rozu­miy­cie i niy zawdy moge­cie sie tak do łostat­ka na niy­go spu­ścić. W razie kie­lich­kol­wiyk pro­bly­mów, zgło­by tyż niy wiy­cie, co trza sam dogłôskać, doha­jać abo zrych­to­wać. Przipóminô to gynał tre­fón­ko­wy zwión­zek ze kochan­kóm, kie­rô sto­ji za usu­chli­wô dru­gô pół­owa.

A prze­camć dziyn­ka tym naszym dôw­niyj­szym auto­kóm, bylich­my tyż barzij przo­ciel­ske i kam­rac­ke. Bezwiydnie, cufa­lym ugrón­to­wa­li łóne blank nowy gató­nek cowie­ka: „homo gara­żus”. Boczycie jesce te raje war­te­ha­li i budów sprzed 20 abo 30 lôt? To niy bóła tak ganc ajn­fach gró­ma­da betó­nian­nych abo bla­szan­nych paky­tów, ale rich­ticz­ne klu­by, spól­no­ty ludzi, kie­re mie­li take same ptôki, i ku tymu tyn łożyw­czy szluk luftu we sza­rzi­znie tam­tyj ypo­ki.

Zawżdy napo­czy­na­ło sie jed­na­ko: Môsz moż­no jaki­sik dinks, fto­rym idzie wyjm­nóńć kugla­gry? A moż­no môsz kluc trzi­nôst­ka? Mógbyś wpaść dó mie, coby mi spó­móc łod­kryń­cić zaro­ścia­ło szrau­ba? A zatym sie gôda­ło, szlu­ka­ło piwo abo łoba­ló­ło sie gryf­ni­stô hal­bec­ka, wygrzy­wa­ło sie na słóń­cu i wszyj­skie kôż­do­dnio­we pro­bly­my stra­ciy­li sie na dobre.

A terôz­ki, po przijń­ściu nazôd do dóm, par­ku­jy­my autok, ryglu­jy­my dźwiy­rza, sprôw­dzó­my je śty­ry razy dlô srog­sze­go uwa­żo­wa­niô, i schró­nió­my sie wart­ko we naszych śty­ruch ścia­nach pomiysz­ka­niô. Przodzij zawdy mie­lich­my łóna­ko zoł­gów­ka, fto­róm szło babie zamy­dlić śly­pia, wcis jóm za balek.
– Kajś bół, giź­dzie dio­sec­ki?
– Zajimołech sie naszym auto­kym. Trza go prze­camć przi­rych­to­wać na zima (abo na lato). I potrza jesce ci pójńść na sza­ber­plac i lajst­nóńć sie pôra taj­lów.
I faj­rant ze pyta­niym. Baby zawdy wtyn­czôs dôwa­li cowie­ko­wi pokój.

Nasze auto­ki pobu­dza­li tyż ci festel­nie nasz ajn­bil­dóng i spó­mo­ga­li łozwi­jać nasz pomy­śló­nek! Niy wie­rzi­cie? Przejzdrzicie ino wszyj­ske sta­re rocz­ni­ki caj­tón­gów moto­ry­za­cyj­nych i puście na sztich szkryf­ki pod mia­nym „Dobre rady” sprzed dwa­dzie­stuch lôt i terôz­ki. To tak cho­by dziyń i noc. Czego to sie niy wysztu­diy­ro­wa­ło we tam­tych cza­sach!

Ale – jak to món­dro­ki gôda­jóm – „wid­mo kry­zy­su” kraj­zu­je nad świa­tym… Krizy, kie­rô przi­kwanc­ka­ła sie stam­tónd, ze tego świa­ta szy­kow­nych auto­ków i sro­gi­go bogaj­stwa. Możno szło­by forsz­te­lo­wać, szur­nóńć myśló­nek tym, co to jich mia­nu­jóm: „grof von rotz“ tym wszyj­skim Amerikónóm, coby prze­sie­dli sie ze swo­jich for­dów i cadil­la­ców na nasze fia­ci­ki? Abo moż­no jesce na ruske woł­gi eźli by take wole­li … Dziynka tymu sta­li by sie barzij inte­li­gynt­ne, barzij ludz­ke i przo­ciel­ske. I na isto gib­cij zno­dli by jakie­sik wyjń­ście ze tyj świa­to­wyj kri­zy. Bo prze­ca te wszyj­ske niysz­czy­sne fale, eli to ino gospo­dar­cze, abo tyż ci poli­tycz­ne, sóm pew­ni­kiym sprôwió­ne bez ludzi. Śmiyszy to Wôs? Mie tyż! A dyć tóż, chi­chrej­my sie do gró­ma­dy, niy zaby­wej­my jed­na­ko­wóż ło prze­szłó­ści, kie­rô – wiyrz­cie mi – mia­ła niy ino samiuś­ke złe zaj­ty, niy ino łosz­kli­stwa – jak to terôz­ki nóm tupli­ku­jóm roz­to­maj­te łochyn­to­le i łosz­kliw­ce ze Warszawy, fto­rzi nôs zawdy bydóm za balek ciś i na łostu­da nóm robić.

Ojgyn z Pnioków

Permalink do tego artykułu: http://kopruch.blazejczak.eu/2011/10/autok-ze-ludzkom-fresom/

(Niezbyt) Szanowna Redakcjo pisma „Kopruch”

Justice sends mixed messages

Parę dni temu, błą­dząc po wir­tu­al­nym świe­cie XXI wie­ku, natkną­łem się na Wasze pismo w momen­cie jak poszu­ki­wa­łem emi­te­ra reklam dla mej nie­daw­no roz­po­czę­tej dzia­łal­no­ści gospo­dar­czej w for­mie Biura Prawniczego. Jestem praw­ni­kiem z baga­żem doświad­czeń w dzie­dzi­nie praw­nych zma­gań z ugi­na­ją­cą się mate­rią praw­ną we wszyst­kich sys­te­mach wła­dzy od lat powo­jen­nych. Pracując w insty­tu­cji praw­nej, któ­rej nazwy jesz­cze przez okres dzie­się­ciu lat nie mogę publicz­nie wymie­niać, zohy­dzi­łem sobie moral­ny nakaz dzia­ła­nia w myśl obo­wią­zu­ją­cych zasad w kra­jach praw­nie spra­wie­dli­wych. Tysiące postę­po­wań praw­nych, w któ­rych bra­łem udział lub współ­udział rzad­ko koń­czy­ły się satys­fak­cjo­nu­ją­cym — naszych klien­tów — płat­ni­ków — wyro­kiem. Działanie w gra­ni­cach pra­wa lub na jego gra­ni­cy nie nio­sło pro­fi­tu zarów­no dla naszej insty­tu­cji praw­nej jak i naszych zle­ce­nio­daw­ców. Z gru­pą współ­praw­ni­ków, tym samym współ­pra­cow­ni­ków, doszli­śmy do wnio­sku, iż nad­szedł czas na rewo­lu­cyj­no-rewe­la­cyj­ne zmia­ny dzia­łań praw­nych popraw­nych. Postanowiliśmy prze­nieść nasze dzia­ła­nia w bar­dziej sen­sow­ny obszar poza­praw­ny w opar­ciu o wszech­stron­ną zna­jo­mość pra­wa i wiel­ce umie­jęt­ne wyko­rzy­sty­wa­nie ist­nie­ją­cych luk praw­nych. Mając rów­nież opa­no­wa­ne w nie­by­wa­le wyso­kim stop­niu wszel­kie mecha­ni­zmy pro­ce­dur praw­nych i wyso­ką inte­li­gen­cję naszych oso­bo­wo­ści, posta­no­wi­li­śmy dzia­łać jak wyżej poda­łem. Mamy ugrun­to­wa­ne wie­lo­let­nim doświad­cze­niem prze­ko­na­nie, iż znaj­dzie­my rze­sze klien­tów nowej gene­ra­cji, któ­rzy swo­je spra­wy zechcą pro­wa­dzić nie zgod­nie z pra­wem, ale prze­ciw pra­wu. Takim klien­tom udzie­li­my wszech­stron­nej pomo­cy praw­nej w sty­lu i try­bie gwa­ran­tu­ją­cym osią­gnię­cie zamie­rzo­nych przez nich celów.

W załą­czo­nej do niniej­szych zało­żeń rekla­mie, poda­my zakre­sy naszych dzia­łań poza­praw­nych, wpa­so­wa­nych w naj­now­sze regu­la­cje legi­sla­cyj­ne aktu­al­nych sys­te­mów praw­nych w świe­cie XXI wie­ku.

Z powa­ża­niem się kre­śli
Ed Wałkoński
abi­tu­rient kil­ku wydzia­łów pra­wa

Otóż
SZANOWNI KLIENCI!

Oferujemy praw­nie uza­sad­nio­ne insy­nu­acje wszel­kich nie­go­dzi­wo­ści ludz­kich w for­mie popraw­nie praw­nie zre­da­go­wa­nych kalum­nii wobec dowol­nie wybra­nych osób, grup ludz­kich lub insty­tu­cji, pod warun­kiem, iż dostar­czo­ne nam przez naszych nowych klien­tów infor­ma­cje są z grun­tu nie­praw­dzi­we, kurio­zal­ne, obraź­li­we, infan­tyl­ne, śmiesz­ne, wyssa­ne z przy­sło­wio­we­go pal­ca, a mają­ce na celu spo­twa­rze­nie wybra­ne­go obiek­tu ata­ków. Jest to dzia­ła­nie jak naj­bar­dziej bez­piecz­ne, nie przy­no­szą­ce inspi­ra­to­rom żad­nych strat.

********

Ceny naszych usług są rewe­la­cyj­nie przy­stęp­ne! 100 EUR za jed­no sło­wo pisma pro­ce­so­we­go. Wpłat „a con­to” pro­si­my doko­ny­wać przez Bank LNW na numer – 123456789 x jeleń. Kontakt z naszym Biurem Podawczym przez fff.infantfrajer.pl lub tele­fon zaufa­nia *987654321.

Czekamy na Was!

Permalink do tego artykułu: http://kopruch.blazejczak.eu/2011/10/niezbyt-szanowna-redakcjo-pisma-kopruch/

Łoferta matrymonialno

Witch

Chciałabych mieć cho­pa, eli jeno sza­ca,
coby boł tyż gryf­ny i mioł mało gla­ca.
Mo chop być robot­ny, na dobryj pen­zyi,
coby mi niy robioł żod­nyj kome­dyi.
Mo łazić w ancu­gu i kwiot­ki przy­no­sić,
i niy szczy­lać afy, hasie mo wyno­sić.

A tero coś ło mnie: w zogród­ku – nazgo­bia,
nie potra­fia warzyć, przon­tać tyż niy lubia.
Może żech niy piyk­no, ale cien­giem godom,
jak dowa­jom jodło – wszyjst­ko wart­ko zjo­dom.

Jak się znoj­dzie chynt­ny na moja łofer­ta,
do „Koprucha” szkryf­nie lub wsa­dzi w koper­ta.
Niech tyż prze­śle kwi­tek – wie­la mo na koń­cie,
jak mi sie łopła­ci – wart­ko powiym: MOM CIE!

Permalink do tego artykułu: http://kopruch.blazejczak.eu/2011/10/loferta-matrymonialno/

Miłowanie po ślonsku

Photo of Sweet Milk Soup With Filini Pasta

Pedziałach sta­ry­mu co mu dom dziu­becz­ka,
a łon mi tak na to, co woli hal­becz­ka.
Godom mu: … cni mi sie za wiel­kim kocha­niym,
a tyn gizd mi ryczy — mom sie zajońć pra­niym!
Czekej sta­ry pry­ku jak nie­dzie­la przyj­dzie,
chcioł­żeś mieć rola­da?… to MYLZUPA bydzie!

Permalink do tego artykułu: http://kopruch.blazejczak.eu/2011/10/milowanie-po-slonsku/

Moja reforma familijno

Vacuum Cleaner

Tak sie przi­pa­tru­ja tym co rzą­dzom we dzi­siej­szych fyr­mach, downi zwa­nych Zakładami Prace. Likwidujom dużo tzw. sta­no­wisk pra­ce i to jym przi­no­si zysk. Wejrzicie ino sami: zli­kwi­du­wa­li kase we tych fyr­mach. Przeca bez kon­to ban­ko­we moż­no gel­ta­ki ludziom posy­łać. Myni ludzi sie tym zaj­mu­je — majom pro­fit. Wprowodzajom auto­ma­ty­za­cjo, robo­ty­za­cjo i myni ludzi zatrud­nia­jom — majom pro­fit. Jesce by szło wiyn­cy takich dzia­łań pomiy­nić i mie sie to fest podo­bo. Wzionech z tego przi­kłod i zaco­nech refor­mu­wać moja dwu­oso­bo­wo spo­łka fami­lij­no, we wto­ry jo jest Prezesym a moja ślub­no Wiceprezeskom.

Wiceprezeska mie dużo kosz­tu­je. Downi pra­ła mi koszu­le i ink­sze obe­rchym­dy na waszbre­cie, teroz kupio­łech ji auto­ma­tycz­no pral­ka i niy musi tego robić. Downi warzy­ła mi łobiod na bla­sze, grzo­ła sie przi tym festel­nie, toch ji kupioł micro­we­la i niy musi już warzić. Downi ze scot­kom, sipom i ajmer­kym gonio­ła po pomiysz­ka­niu kurz, teroz kupio­łech ji łod­ku­rzac i niy musi juz tego robić. Downi do łobia­du musia­ła stru­gać kar­to­fle (a wiy­cie wie­la jo ich zezy­roł?), dziś kupu­ja ji kar­to­fle w prosz­ku i niy musi tego już robić. Mogbych sam tych downych mecy­jow spi­sać jesce dwie kart­ki, ale wycho­dzi mi iz moja ślub­no jest coroz myni potrzeb­no we moi fyr­mie. Wezna i jom zwol­nia. Co? Przestanie łob­cią­żać mój budżet domo­wy, wto­ry jest na ty świyn­ty gra­ni­cy 60% niy PKB ale moji pyn­zy­je ze sta­re­go baj­tli­ka. Jesce bych tu pomiy­nioł pew­ne świad­cy­nia niy­ma­te­rial­ne, wto­rych już łod poru lot mi niy świad­cy, alech jest bil­du­wa­ny i ło tym niy byda pisać. Miarkujecie co?

Toz te wyży spi­sa­ne dezy­de­ra­ty przed­ło­żo­łech moi Wiceprezesce. Jak mi sklą­sk­nie gym­ba i pod­ly­com mi sie te lima pod śly­pia­mi, wto­re powsta­ły na nego­cja­cjach z Wiceprezeskom, to Wom zaś coś mon­dre­go napi­sa. Ida sie zro­bić świy­rzy omsz­lag na gowie, bo mi zio­ke­ra coś niy pasu­je. Toz pyrsk!

Permalink do tego artykułu: http://kopruch.blazejczak.eu/2011/10/moja-reforma-familijno/